American Pie 4: Band Camp. Nu moet ik heel eerlijk zijn en zeggen dat ik niet het minste verwachtte van deze film. De eerste uit de reeks was wel grappig, maar de daaropvolgende films waren vooral een uitmelken van de Stifmeister en zijn vijanden Sherminator en die Boedha-guy die met Stifler’s moeder rotzooide.
Al bij al keek ik dus niet echt uit naar dat avondje film, en was ik al met Stephen King’s ‘De Marathon‘ onder de arm in de zetel geplofd.
Boekje toch maar weer weggedaan (wanneer ga ik dat boek eindelijk nog eens uitlezen?!) want de film viel écht nog goed mee.
American Pie 4 gaat gewoon verder waar de laatste was gestopt, alleen zijn ze nu pakweg 10 jaar verder en is het broertje van Stifler de hoofdrolspeler. Voor het overige wijkt de verhaallijn weinig af van de vorige films: geobsedeerde tieners die in nogal gênante situaties terecht komen.
Geen hoogstaande film dus, maar wel goed voor een avond waar er niks op tv is.
Een beetje zoals bij Porky’s maar dat vonden we toen ook niet erg 
[...] Domme komedies à la Hot Shots en andere Legally blond’s zijn niet echt voor mij (alhoewel American Pie 4 mij verrassend genoeg wel kon smaken), dus viel mijn oog al gauw op In Good Company. [...]